|
||
|
|
||
Um sögu safnsins
Myndin er frá stofnfundi Samtaka um leikminjasafn í Iðnó 2001 Stofnun Leikminjasafns Íslands átti sér nokkurn aðdraganda. Það hefur lengi verið gamall draumur íslensks leikhúsfólks að koma upp safni um sögu leiklistarinnar. Á fyrri hluta 20. aldar voru það einkum þeir Lárus Sigurbjörnsson og Haraldur Björnsson, leikari og leikstjóri, sem ræddu um nauðsyn þess, en fengu lítinn hljómgrunn. Að frumkvæði Félags leikmynda- og búningahöfunda var í ársbyrjun árið 2001 kannaður grundvöllur fyrir stofnun samtaka um leikminjasafn og voru undirtektir það góðar að Samtök um leikminjasafn voru stofnuð 21. apríl 2001. Að stofnun samtakanna stóðu 27 félög og stofnanir og varð þarna einhver víðtækasta samstaða á menningarsviðinu sem um getur. Með stofnun samtakanna komst veruleg hreyfing á áform um stofnun safns um leikminjar. Samtökin kusu sér stjórn og komu sér þá um vorið upp skrifstofu- og geymsluaðstöðu í ReykjavíkurAkademíunni. Í stjórninni voru fulltrúar allra félaga og stofnana sem aðild áttu að samtökunum, en sérstaka framkvæmdastjórn skipuðu Ólafur J. Engilbertsson, fomaður, Sveinn Einarsson, varaformaður, Björn G. Björnsson, gjaldkeri, Jón Viðar Jónsson, ritari og Jón Þórisson, meðstjórnandi. Stjórnin hóf þegar að vinna að söfnun og skrásetningu og efndi til viðburða í tengslum við merkisdaga íslenskrar leiklistarsögu sem Leikminjasafnið hefur svo haldið áfram. Í tilefni af 100 ára afmæli Halldórs Laxness settu samtökin upp sýningu um Laxness og leiklistina í Iðnó þar sem leikarar stóðu m.a. að maraþonupplestri á öllum leikverkum skáldsins. Samtökin gengu í norræn samtök leikminja- og leiklistarskjalasafna, Nordisk center for teaterdokumentasjon (NCTD), strax á fyrsta starfsári sínu og héldu ársþing NCTD í Iðnó haustið 2002. Leikminjasafn Íslands var svo formlega stofnað þann 9. mars 2003 á 170. afmælisdegi Sigurðar Guðmundssonar málara. Fyrsti forstöðumaður Leikminjasafnsins
Jón Viðar hefur um langt árabil stundað margvísleg fræðistörf á sviði íslenskrar leiklistarsögu og leikbókmennta, auk þess sem leiklistargagnrýni hans vakti mikla athygli á sínum tíma. Doktorsritgerð hans fjallaði um starf Stefaníu Guðmundsdóttur leikkonu og Leikfélags Reykjavíkur á fyrstu áratugum þess, en upp úr henni samdi hann alþýðlega ævisögu Stefaníu, Leyndarmál frú Stefaníu (1997), sem var tilnefnd til Íslensku bókmenntaverðlaunanna. Þá hefur hann gefið út heildarsöfn leikrita Jökuls Jakobssonar (1994) og Guðmundar Steinssonar (2003) og ritstýrt ritröðinni Safn til sögu íslenskrar leiklistar og leikbókmennta. Nýjasta verk hans er rit um skáldskap Jóhanns Sigurjónssonar, Kaktusblómið og nóttin (2004). Jón Viðar Jónsson var ráðinn forstöðumaður Leikminjasafns Íslands við stofnun þess árið 2003 og lét af störfum árið 2013. |
Settur hefur verið upp á vegum Leikminjasafns Íslands Gagnabanki íslenskra leikhúsa og leikhúslistamanna þar sem hægt verður að fá upplýsingar um verkefni í öllum íslenskum leikhúsum frá stofnun Leikfélags Reykjavíkur til okkar daga.
Leikminjasafn Íslands hefur haft þann hátt á að minnast aldarafmæla merkra íslenskra leikhúsmanna undir heitinu Merkisdagar íslenskrar leiklistarsögu. |
|
Póstur: Box 249, 172 Seltjarnarnes | Símar: 862 4808 og 863 6437 | Netfang: leikminjar@akademia.is |
||
Jón Viðar Jónsson er fæddur í Reykjavík 7. júlí 1955. Hann lauk
stúdentsprófi frá Menntaskólanum í Reykjavík árið 1975 og fil. kand. prófi í
leikhúsfræði, sagnfræði og heimspeki frá Stokkhólmsháskóla árið 1978. Hann
gegndi starfi leiklistarstjóra Ríkisútvarps frá 1982 til 1991. Hann lauk
fil.lic.prófi í leikhúsfræði frá Stokkhólmsháskóla árið 1992 og doktorsprófi
frá sama skóla árið 1996.
